Uitleg van 40 ahaadeeth van An-Nawawee, hadeeth 1

In de naam van Allaah, de Barmhartige, de Genadevolle

Bij deze de uitleg van hadeeth 1, van de bekende ahaadeeth verzameling van Imaam An-Nawawee genaamd "Al Arba'een An-Nawawee", gebaseerd op de uitleg van de Edele Sheikh Muhammed ibn Saalih Al Uthaymeen (rahimahullaah).

Vertaald door Abu Hudayfa vanuit het engelse werk "Explanatory Notes on Imaam an-Nawawee's Forty Hadeeth"

Hadeeth 1

عن أمير المؤمنين أبي حفصٍ عمر بن الخطاب رضي الله عنه قال : سمعت رسول الله عليه وسلم يقول : سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم قال

( إنما الأعمال بالنيات ، وإنما لكل امرئ ما نوى ، فمن كانت هجرته إلى الله ورسوله فهجرته إلى الله ورسوله ، ومن كانت هجرته لدنيا يصيبها أو امرأة ينكحها فهجرته إلى ما هاجر إليه )

Op het gezag van de leider van de gelovigen, Aboo Hafs 'Umar ibn al-Khattaab (radiyaAllaahu 'anhu), die zei :

Ik hoorde de Boodschapper van Allaah (salallaahu 'aleyhi wa sallam) zeggen :

"De beloning voor daden zijn gebaseerd op de intenties en elke persoon zal beloond worden volgens zijn intentie. Dus, wiens emigratie voor Allaah en Zijn Boodschapper was, zijn emigratie was voor Allaah en Zijn Boodschapper, en wiens emigratie omwille van een wereldse zaak was of omwille van het trouwen van een vrouw, zijn emigratie was voor datgene waar hij voor emigreerde"

(Bukhari en Muslim)

Uitleg van de Hadeeth

Deze hadeeth is een groot fundament betreffende de daden van het hart vanwege het feit dat intenties behoren tot de daden van het hart. De geleerden hebben gezegd : Deze hadeeth is de helft van de aanbidding omdat het de weegschaal is van de innerlijke daden.

Zoals de hadeeth van 'Aa'isha (radiyaAllahu 'anhaa)

( من عمل عملاً ليس عليه أمرنا فهو رد )

"Één ieder die een daad verricht die niet van onze zaak (religie) is, hij (de daad) zal verworpen worden."

Deze hadeeth is de helft van de religie want het is de weegschaal voor de uiterlijke daden. Een nuttig punt die men kan halen uit zijn uitspraak, "De beloning voor daden zijn gebaseerd op de intenties" is dat er geen daad is behalve met een intentie. Dat is omdat het onmogelijk is voor een persoon die een verstand heeft en de mogelijkheid om te kiezen om een daad te verrichten zonder een intentie. Sommige van de geleerden hebben zelfs gezegd, "Als Allaah ons zou belasten met daden zonder intenties, dan zou dat een verantwoordelijkheid inhouden welke niemand van ons zou kunnen verdragen".

En uit dit nuttige punt komt voort : Een weerlegging op diegenen die ingefluisterd zijn, die daden herhaaldelijk verrichten, meerdere malen, en dan fluisterd de Shaytaan tot hen, zeggende ; "Jij had geen intentie".

Wij zeggen tegen hen, "Nee. Dit is niet mogelijk, nooit, om een daad te verrichten zonder een intentie, dus verminder de last op jullie zelf en verlaat deze influisteringen.

En van de nuttige punten in deze hadeeth zijn :

* Een persoon word beloond, of gestraft of onthouden gebaseerd op zijn intenties. Dit vanwege de uitspraak van de Profeet (salallaahu 'aleyhi wa sallam) ,

"en wiens emigratie omwille van een wereldse zaak was of omwille van het trouwen van een vrouw, zijn emigratie was voor datgene waar hij voor emigreerde"

* Zo ook, daden, worden gebaseerd op hetgeen naar zij naar toe leiden. Daarom, iets wat Mubaah (toegestaan) is in zijn beginsel kan gehoorzaamheid worden wanneer een persoon een goede inentie heeft, bijvoorbeeld, wanneer een persoon met zijn eten en drinken de intentie heeft om Allaah te gehoorzamen.

En vanwege dit zie de Profeet (salallaahu 'aleyhi wa sallam) ;

تسحروا فإن في السحور بركة

"Nuttig de suhoor (kleine maaltijd voor Fajr wanneer men vast) want er is zegening in de suhoor"

* Het is gepast voor de leraar om voorbeelden te geven die de uitspraak verduidelijkt. Vanwege dit feit, gaf de Profeet (salallaahu 'aleyhi wa sallam) het voorbeeld van de emigratie (Hijdrah) en dit (de Hijrah) is dat men het land van Shirk verlaat voor een Islamitisch land (baladul Islaam) Hij verduidelijkte dat emigratie een daad is waarmee iemand door beloond kan worden of een zonde kan verkrijgen. Dus degene die emigreert terwille van Allaah en Zijn Boodschapper die word beloond en bereikt overeenkomstig zijn intentie, en degene die emigreert om een wereldse zaak te behalen of om een vrouw te trouwen, die wordt onthouden van de beloning.

Deze hadeeth behoort tot het onderwerp aanbidding, omgang met elkander, trouwen, en elke categorie van Fiqh (jurisprudentie).